ارتباط مشکلات زناشویی و افسردگی با چاقی و خطرات متابولیک

بر اساس تحقیقات جدید خصومت  در روابط  زناشویی و سابقه ی افسردگی  می تواند  خطر ابتلا به چاقی در میان افراد بالغ را از طریق تغییر نحوه ی پردازش غذاهای چرب دربدن افزایش دهد. در این تحقیق مشخص  گردید مردان و زنان دارای سابقه ی افسردگی  که بحث ها و دعواهای شدیدی با همسران خود دارند پس از مصرف غذاهای پرچرب دچار مشکلات متابولیکی بالقوه ای می شوند. این افراد مقدار کالری کمتری سوزانده و مقدار انسولین  و تری گلیسرید آنها پس از مصرف یک غذای سنگین نسبت به افرادیکه  دارای چنین فاکتورهای  خطری نیستند، بشدت افزایش می یابد.

کاهش سوزاندن کالری هشت ساعت پس از صرف یک وعده غذایی (حدود 118 کالری بطور متوسط کمتر درافرادی که  سابقه ی افسردگی و اختلافات زناشویی دارند) منجر به افزایش وزنی  حدود 12 پوند در سال (5.5کیلوگرم) می شود، علاوه براین چنین مشکلاتی سبب افزایش خطرات متابولیک و افزایش حداقل 3 فاکتور از 5 فاکتور می شود که موجب افزایش خطر ابتلا به بیماری قلبی و دیابت می گردد.

 مدیر انستیتوی تحقیقاتی Behavioral Medicineدردانشگاه  ایالتی اوهایو دکتر Glaserمی گوید: این یافته ها نه تنها  نشان میدهد  که چگونه عوامل  استرس زای مزمن  منجر به  بروز چاقی می شوند  بلکه به اهمیت  درمان اختلالات خلقی درجلوگیری از چاقی و مشکلات  متابولیک  اشاره دارد. نتایج تحقیقات  ما به احتمال زیاد تأثیر این فاکتورهای خطر را به دلیل بررسی  تنها یک وعده ی غذایی، کمتر از واقعیت  نشان می دهد. اکثر افراد هر 4 تا 5 ساعت یکبار غذا می خورند وغالباً شام را  باهمسران خود صرف می کنند.

پرفسور Glaserاستاد روانپزشکی و روانشناسی می گوید: صرف وعده های غذایی در ازدواج های  پراختلاف  اولین فرصت درظهور عدم توافق بین دو فرد است بنابراین  می تواند یکی الگوی طولانی مدت از آسیب های متابولیکی  باشد که ریشه  درخصومت  بین دو فرد و افسردگی دارد.

دکتر Glaserوهمکار او دکتر مارتا بلوری نتایج این تحقیق را در کنفرانس سالانه ی افق های جدید درعلوم  که به میزبانی دانشگاه اوهایو درسال 2014 برگزار گردید، ارائه  کردند.

آنها این تحقیق را در بخشی  از سخنرانی  خود درباره ی متابولیسم : ارتباط جدید بین استرس زناشویی ، افسردگی وسلامت  ارائه  کردند.

 محققان  از 43 زوج سالم 24 تا 61 ساله که حداقل 3 سال از مدت  ازدواجشان میگذشت ثبت نام کردند، در بخشی از این تحقیق شرکت کنندگان پرسشنامه هایی را که شامل ارزیابی رضایت زناشویی ، اختلالات خلق و خو در گذشته وعلایم  افسردگی  بود را تکمیل کردند درطول دو روز ملاقات  حضوری  با شرکت  کنندگان  به تمام  شرکت کنندگان  یک وعده ی غذایی حاوی تخم مرغ، سوسیس بوقلمون، بیسکویت داده شد که در مجموع حاوی 930 کالری و 60 گرم چربی بود. این وعده ی غذایی مشابه با غذاهای فست فود رایج طراحی شده بود و ازنظر کالری و چربی معادل  یک کینگ  برگر دوبل یا یک برگر همراه  با سیب زمینی سرخ کرده  مک دونالد  بود.

دوساعت  پس از صرف غذا از زوج ها خواسته شد درباره ی یک یا چند مسئله ای که محققان  قبلاً درنظر گرفته بودند و به احتمال زیاد بین زوج ها مشکل ایجاد می کرد، بحث کنند. این موضوعات  شامل پول، ارتباطات وخانواده ی همسربود.

 محققان درطول این بحث ها از اطاق خارج شده و بحث ها را ضبط کردند سپس به طبقه بندی  آنها به عنوان  سوء رفتار روانی، مکالمات اضطراب زای مداوم، عملیات خصمانه یا عقب نشینی پرداختند.

دانشمندان پس از صرف غذا، میزان مصرف انرژی را درشرکت کنندگان (کالری سوزانده شده از تبدیل غذابه انرژی) به مدت بیست دقیقه درهر ساعت به مدت 7 ساعت پس از غذا اندازه گیری نمودند. برای اندازه گیری کالری سوزانده شده آنها از ابزارهایی که میزان اکسیژن و دی اکسیدکربن را در هوای دم و بازدم اندازه گیری می کرد، استفاده  کردند. از افراد پس از صرف غذا چندین بار نمونه ی خون تهیه  گردید و مقدار قند خون، انسولین و تری گلیسرید  آنها درمقایسه با مقدار آنها  قبل از آزمایش مقایسه گردید.

 شرکت کنندگان  که هم سابقه ی اختلالات  خلقی داشته و ازدواج آنها با اختلافات و خصومت های بیشتری همراه بود بطور متوسط 31 کالری درساعت کمتر انرژی سوزانده و مقدار انسولین موجود درخون  آنها نسبت به افرادی که دارای  خصومت کمتری درزندگی زناشویی  خود بودند. در اولین اندازه گیری پس از صرف غذا 12 درصد  افزایش یافته بود. افزایش مقدار انسولین به ذخیره سازی چربی کمک می کند.

 اوج مقدار تری گلیسرید  در شرکت  کنندگانی که به افسردگی مبتلا بودند و دارای  سابقه ی خصومت زناشویی هستند  چهار ساعت پس از صرف غذا نسبت به سایر شرکت  کنندگان مشاهده گردید.

 افزایش  مقدار تری گلیسرید  بعنوان یک  فاکتور خطر برای بیماریهای قلبی عروقی است.

 دکتر Beluryمتخصص تغذیه می گوید: انسولین موجب تحریک فرد به خوردن غذا و تجمع چربی در بافت چربی درشکم می شود.  از سوی دیگر  کاهش مصرف انرژی احتمال چاقی را افزایش می دهد اما این  مشکلات به همین  جا ختم نمی شود افزایش تری گلیسرید درخون این افراد منجر به بروز بیماریهای قلبی می گردد. افزایش مقدار انسولین  و بالا رفتن  تری گلیسرید خون نشاندهنده ی اختلال درمتابولیسم  قندها و چربیها است. این نشانه ها علامتی برای افزایش خطر ابتلا به بیماری قلبی و دیابت  درمیان  این افراد  می باشند.

منبع: www.sciencedaily.com/releases/2014/10/141021162027.htm